Ο ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ (1955-1959)

Ο ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ (1955-1959)

Έχοντας εξαντλήσει κατά την περίοδο της Αγγλοκρατίας και κυρίως, μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όλα τα ειρηνικά μέσα για την επίτευξη του διπλού στόχου της ανεξαρτησίας από τον βρετανικό ζυγό και της ένωσης με την μητέρα Ελλάδα, οι Ελληνοκύπριοι ξεκίνησαν ένοπλο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα.Την πρωτοβουλία για την ίδρυση της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών (Ε.Ο.Κ.Α.) ανέλαβε δωδεκαμελής επιτροπή, απαρτιζόμενη από εξέχουσες προσωπικότητες από την Κύπρο και από την Ελλάδα, με επικεφαλής, στο πολιτικό της σκέλος, τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄. Τα μέλη της επιτροπής επισφράγισαν την πίστη τους στον αγώνα για την απελευθέρωση της μεγαλονήσου και την ένωσή της με την Ελλάδα με ιερό όρκο (7 Μαρτίου 1953). Στρατιωτικός αρχηγός της νεοσύστατης οργάνωσης ορίσθηκε ο συνταγματάρχης εν αποστρατεία Γεώργιος Γρίβας, γνωστός με το ψευδώνυμο «Διγενής», ο οποίος στις 10 Νοεμβρίου 1954 έφθασε με απόλυτη μυστικότητα στην Κύπρο, με σκοπό να εφαρμόσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης ένοπλου αγώνα.

Μέσα από ένα δίκτυο φίλων και συνεργατών, ο Γρίβας έφερε κρυφά στο νησί, τον Μάρτιο του 1954, οπλισμό, με τη βοήθεια του οποίου ξεκίνησε η ένοπλη δράση των αγωνιστών της ΕΟΚΑ, την 1η Απριλίου 1955. Η αποστολή ενός δεύτερου φορτίου όπλων δεν ολοκληρώθηκε, καθώς ο οπλισμός κατασχέθηκε από τις αγγλικές αρχές, στην περιοχή της Πάφου, ως αποτέλεσμα προδοσίας, τον Ιανουάριο του 1955. Στο εξής ο απαραίτητος οπλισμός εξασφαλιζόταν μέσω επιβατικών πλοίων της γραμμής Πειραιά-Λεμεσού, μέσω του ταχυδρομείου της Πάφου ή μέσα από επιθέσεις εναντίον αστυνομικών σταθμών, αλλά και Άγγλων στρατιωτών. Επιπλέον, λειτουργούσαν τοπικά εργαστήρια παρασκευής πολεμικού υλικού (όπλα, ωρολογιακές βόμβες, νάρκες κ.λ.π.).

1rea14b

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Γ΄ και ο Γεώργιος Γρίβας

Η νεοπαγής οργάνωση έκανε αισθητή την παρουσία της με μια σειρά βομβιστικών ενεργειών που ξέσπασαν σχεδόν ταυτόχρονα στις πόλεις της Λευκωσίας, της Λάρνακας και της Λεμεσού, καθώς και σε στρατιωτικούς  σταθμούς τα ξημερώματα της 1ης Απριλίου 1955. Εκείνη τη νύχτα σημειώθηκε και η πρώτη ανθρώπινη απώλεια για την ΕΟΚΑ. Πρόκειται για τον Μόδεστο Παντελή από το Λιοπέτρι, ο οποίος έχασε τη ζωή του από ηλεκτροπληξία. Την ευθύνη των επιθέσεων ανέλαβε η ΕΟΚΑ, με προκήρυξή της που κυκλοφόρησε την επαύριο των εκρήξεων. Το κείμενο, το οποίο έφερε την υπογραφή του «Διγενή», άρχιζε με τα εξής λόγια: «Με την βοήθειαν του Θεού, με πίστιν εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράστασιν ολοκλήρου του Ελληνισμού και με την βοήθειαν των Κυπρίων, αναλαμβάνομεν τον αγώνα διά την αποτίναξιν του αγγλικού ζυγού, με σύνθημα εκείνο το οποίον μας κατέλιπαν οι πρόγονοί μας ως ιεράν παρακαταθήκην: «Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ»».

ceb5cebfcebaceb1_cf80cf81cebfcebacf8dcf81ceb7cebeceb7-2

Η προκήρυξη της 1ης Απριλίου 1955 για την ανάληψη της ευθύνης των βομβιστικών επιθέσεων στην Κύπρο από τα μέλη της ΕΟΚΑ

Στις 3 Οκτωβρίου 1955 έφθασε στην Κύπρο ο νέος Άγγλος κυβερνήτης της, ο σερ Τζων Χάρντινγκ, Αρχηγός του Αυτοκρατορικού Γενικού Επιτελείου Στρατού, ο οποίος, για να εξουδετερώσει την ΕΟΚΑ, ενίσχυσε τον στρατό και κήρυξε το νησί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης (26 Νοεμβρίου 1955). Επιπλέον, θέσπισε τη θανατική ποινή για όσους μετέφεραν ή χρησιμοποιούσαν όπλα ή βόμβες ή εκρηκτικές ύλες, με στόχο τον εκφοβισμό των μαχητών της οργάνωσης, αλλά και του συνόλου του κυπριακού λαού. Ωστόσο, τα αποτελέσματα ήταν αντίθετα προς τους στόχους του. Η συμπάθεια των Ελληνοκυπρίων για τον αγώνα της ΕΟΚΑ ολοένα αυξανόταν. Η φλόγα της αντίστασης συνεχώς δυνάμωνε, όσο οι Άγγλοι εφάρμοζαν όλο και πιο σκληρά κατασταλτατικά μέτρα σε βάρος του κυπριακού λαού, οι δε Τουρκοκύπριοι απροκάλυπτα τάσσονταν στο πλευρό των Άγγλων αποικιοκρατών. Η μεγάλη πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων είχε ενεργό ρόλο στον αγώνα, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, κοινωνικής τάξης και οικονομικής κατάστασης. Αστοί, αγρότες και εργάτες αγωνίζονταν από κοινού, με πνεύμα ομοψυχίας και φιλοπατρίας, ενάντια στον ξένο κατακτητή.

14100287_1731203287133837_2128299434727878972_n

Στις 22 Αυγούστου 1956 ο στρατάρχης Χάρντινγκ εξέδωσε προκήρυξη προς όλα τα μέλη της ΕΟΚΑ, με την οποία πρότεινε την υπό όρους παράδοσή τους έως τα μεσάνυχτα της 12ης Σεπτεμβρίου 1956

Τον πυρήνα της οργάνωσης αποτελούσαν μικρές ένοπλες ευέλικτες ομάδες  που πραγματοποιούσαν αιματηρά σκληρά χτυπήματα, όπως δολιοφθορές, δολοφονίες και ανατινάξεις σε ολόκληρη την Κύπρο. Τον πρώτο χρόνο στόχος ήταν οι Άγγλοι, οτιδήποτε είχε σχέση με βρετανικά συμφέροντα στο νησί. Από τον δεύτερο χρόνο δράσης της ΕΟΚΑ άρχισαν να πλήττονται τουρκοκυπριακοί στόχοι, δεδομένης της υποστήριξης των Τουρκοκυπρίων προς τους Άγγλους και κυρίως της στρατολόγησής τους στις τάξεις της αστυνομίας, καθώς και ορισμένα στελέχη του ΑΚΕΛ (Aνορθωτικού Kόμματος του Eργαζόμενου Λαού), που θεωρήθηκαν ότι ενεργούσαν σε ζημία των στόχων της οργάνωσης.

Παράλληλα με τον ένοπλο αγώνα της οργάνωσης, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ανέλαβε σημαντικές διπλωματικές πρωτοβουλίες, προκειμένου να κοινοποιήσει στο εξωτερικό το «Κυπριακό» πρόβλημα. Τον Απρίλιο του 1955 έλαβε μέρος σε δημοσιογραφική διάσκεψη στο Μπαντούγκ της Ινδονησίας, στα πλαίσια του Αφρικανοασιατικού συνεδρίου, όπου μίλησε για το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του κυπριακού λαού. Επιπλέον, στις 11 Ιουλίου της ίδιας χρονιάς, ταξίδεψε στην Ελλάδα, με σκοπό να πείσει την ελληνική κυβέρνηση να προσφύγει εκ νέου στον ΟΗΕ για την εφαρμογή της αρχής της αυτοδιάθεσης στην Κύπρο. Σε απάντηση της ελληνικής προσφυγής στον ΟΗΕ για το «Κυπριακό» ζήτημα, οι Άγγλοι, που ήταν αντίθετοι στην παραχώρηση του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης στους Κυπρίους, συγκάλεσαν Τριμερή Διάσκεψη στο Λονδίνο (29 Αυγούστου-7 Σεπτεμβρίου 1955), στην οποίαν συμμετείχαν αντιπροσωπείες από τη Βρετανία, την Ελλάδα και την Τουρκία, με θέμα: «Πολιτικά και αμυντικά ζητήματα που επηρεάζουν την Ανατολική Μεσόγειο, περιλαμβανομένης της Κύπρου».  Λίγο πριν τερματιστεί η Τριμερής Διάσκεψη του Λονδίου, τη νύχτα της 6ης προς την 7η Σεπτεμβρίου 1955, ο τουρκικός όχλος, με την ανοχή ή τη συνενοχή της τουρκικής κυβέρνησης, διέπραξε βανδαλισμούς σε βάρος Ελλήνων ομογενών στην Κωνσταντινούπολη και στην Σμύρνη («Σεπτεμβριανά»). Εκείνη τη «Νύχτα των Κρυστάλλων» για τον Ελληνισμό της Πόλης, καταστράφηκαν ολοσχερώς οικίες, σχολεία, πολλές ορθόδοξες εκκλησίες, ακόμη και νεκροταφεία.

september_pogrom27-jpg

Οι καταστροφές που σημειώθηκαν τη νύχτα των «Σεπτεμβριανών» (1955) στην Κωνσταντινούπολη ήταν ανυπολόγιστες. Στα επεισόδια έχασαν τη ζωή τους τουλάχιστον 20 Έλληνες ομογενείς και εκατοντάδες άλλοι τραυματίσθηκαν, μεταξύ των οποίων δύο μητροπολίτες και αρκετοί ιερείς.

Η δράση της ΕΟΚΑ και η γενικευμένη ταραχή άσκησαν μεγάλη πίεση, πολιτική, οικονομική, ακόμα και ψυχολογική στους Άγγλους, προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος για την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Κύπρου. Στις 5 Δεκεμβρίου 1958 ψηφίστηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το σχέδιο του Μεξικού «περί ειρηνικής, δημοκρατικής και δικαίας λύσεως του Κυπριακού, συμφώνως προς το Χάρτην των Ηνωμένων Έθνών». Ακολούθησαν ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις στο Παρίσι και συνάντηση των Πρωθυπουργών Ελλάδας και Τουρκίας, Καραμανλή και Μεντερές, στη Ζυρίχη, όπου μονογραφήθηκαν τα σχετικά κείμενα. Ο δρόμος για την υπογραφή των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου είχε ανοίξει και ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ έφθανε στο τέλος του.

Αγωνιστές της ΕΟΚΑ που έχασαν τη ζωή τους στη διάρκεια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα

Συνολικά δέκα αγωνιστές συνελήφθηκαν από τους Άγγλους και εκτελέσθηκαν με απαγχονισμό στις κεντρικές φυλακές της Λευκωσίας για την ένοπλη δράση τους στα πλαίσια της ΕΟΚΑ. Οι πρώτοι που εκτελέσθηκαν ήταν ο Μιχαλάκης Καραολής και ο Ανδρέας Δημητρίου, στις 10 Μαΐου 1956. Οι επόμενοι που οδηγήθηκαν στην αγχόνη ήταν ο Ανδρέας Ζάκος, ο Χαρίλαος Μιχαήλ και ο Ιάκωβος Πατάτσος, οι οποίοι απαγχονίσθηκαν στις 9 Αυγούστου 1956, ενώ λίγο αργότερα, στις 21 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, ανέβηκαν στο ικρίωμα ο Μιχαήλ Κουτσόφτας, ο Ανδρέας Παναγίδης και ο Στέλιος Μαυρομμάτης. Ο τελευταίος της χορείας των απαγχονισθέντων αγωνιστών της ΕΟΚΑ έμελλε να είναι ο 19χρονος Ευαγόρας Παλληκαρίδης, ο νεότερος αγωνιστής της οργάνωσης που εκτελέσθηκε από τους Άγγλους, τα ξημερώματα της 14ης Μαρτίου 1957.

Karaolis-Dimitriou

Τα πρώτα μέλη της ΕΟΚΑ που απαγχονίσθηκαν από τους Άγγλους. Αριστερά, ο Μιχαλάκης Καραολής και δεξιά, ο Ανδρέας Δημητρίου.

Zakos-Mixail-Patatsos-400x294

Οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ Ανδρέας Ζάκος (αριστερά), Χαρίλαος Μιχαήλ (κέντρο) και Ιάκωβος Πατάτσος (δεξιά)

images

Ο Μιχαήλ Κουτσόφτας (αριστερά), ο Στέλιος Μαυρομμάτης (κέντρο) και ο Ανδρέας Παναγίδης (δεξιά), επίσης απαγχονισθέντες ήρωες της ΕΟΚΑ

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει να γίνει στην ηρωική αυτοθυσία του Γρηγόρη Αυξεντίου, υπαρχηγού της οργάνωσης, μετά από σθεναρή μάχη με τους Άγγλους, στις 3 Μαρτίου 1957, στο κρησφύγετό του κοντά στη μονή Μαχαιρά. Επί οκτώ ώρες ο Κύπριος αγωνιστής, μαζί με τέσσερις συναγωνιστές του, μαχόταν γενναία εναντίον εκατοντάδων στρατιωτών. Μετά την παράδοση των συμπολεμιστών του, ο ίδιος έγινε παρανάλωμα του πυρός, όταν οι Άγγλοι έριξαν βενζίνη και τρεις εμπρηστικές βόμβες μέσα στο κρησφύγετό του.

Grigorios_Afxentiou-300x220

Ο ήρωας Γρηγόρης Αυξεντίου

fulakismena-mnhmata

Τα «φυλακισμένα μνήματα» στη Λευκωσία, όπου τάφηκαν οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ Γρηγόρης Αυξεντίου, Ευαγόρας Παλληκαρίδης, Μιχαήλ Καραολής, Μάρκος Δράκος, Χαρίλαος Μιχαήλ, Στυλιανός Λένας και Ανδρέας Δημητρίου.

«Μια ανάσα από την αγχόνη, ένα βήμα πριν τη λευτεριά». Οι τελευταίες στιγμές του Ευαγόρα Παλληκαρίδη

Ήταν βράδυ της 13ης Μαρτίου 1957, λίγο μετά τις δέκα. Η εκτέλεση στο ικρίωμα είχε προγραμματισθεί για τα ξημερώματα της επόμενης μέρας. Ο «Βαγορής», όπως τον αποκαλούσαν από μικρό φίλοι, συγγενείς και συναγωνιστές, έπαιρνε την τελευταία μετάληψη από τον Παπαντώνη, μέσα στο υγρό κελί της φυλακής, στο ίδιο που είχε περάσει νωρίτερα τις τελευταίες του στιγμές ένας άλλος ήρωας, ο Καραολής. Κοινός αγώνας, κοινός τόπος, κοινή μοίρα… Τα μάτια του Βαγορή απέπνεαν ηρεμία, αλλά και τη βεβαιότητα ότι είχε κάνει το χρέος του στην πατρίδα. Ο Παπαντώνης τον ρώτησε: «Γιατί Βαγορή έμεινες πίσω και σε συνέλαβαν; Γιατί δεν προσπάθησες να τρέξεις μακριά, να σώσεις τη ζωή σου, παρά εκάθησες εκεί ακίνητος, μαρμαρωμένος, σα νά’ θελες να τιμωρηθείς για ένα όπλο άχρηστο;». Χαμογελώντας ο Βαγορής απάντησε με σταθερή φωνή: «Εγώ παπά μου δειλός δεν είμαι σαν τους άλλους… μετανιώνω μόνο για κάτι που έκαμα κάποτε…». Δεν εξήγησε τί και πώς, μα ο Παπαντώνης κατάλαβε καλά ότι κάτι βασάνιζε από παλιά την ψυχή του, κάτι που ήθελε να μείνει κρυφό, να το πάρει μαζί του στον τάφο και δε συνέχισε την κουβέντα. Του ζήτησε μόνον να του δώσει τον σταυρό του, να τον έχει ενθύμιο, μαζί με εκείνους των άλλων συναγωνιστών του που πέρασαν κι εκείνοι από την αγχόνη… Μα ο Βαγορής ήθελε να πεθάνει φορώντας τον σταυρό του, σα να’ θελε να ξορκίσει το κακό και μετά το θάνατό του, όπως ξόρκιζε όσο ζούσε τους Άγγλους που είχαν σκλαβώσει τη γη των προγόνων του. «Τέκνο μου», του είπε ο ιερέας, «καταλαβαίνω ότι αυτό δεν είναι εύκολο, αλλά προσπάθησε να έχεις θάρρος μέχρι τέλους. Ο Θεός θα σε δικαιώσει… Μήτε τώρα, την ύστατη ώρα, να δείξεις στους Άγγλους ότι είσαι δειλός! Να είσαι περήφανος και γενναίος, να είσαι Έλληνας και στην αγχόνη!». «Αυτό είναι σίγουρο, παπά μου. Δεν θα τους δώσω τη χαρά να με δουν ηττημένο και δειλό. Στέλνω χαιρετισμούς σε όλους κι εύχομαι μόνον τούτο, να είμαι ο τελευταίος που εκτελείται για τη λευτεριά ετούτης της γης…».

Η εκτέλεση πραγματοποιήθηκε λίγα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα, το ίδιο εκείνο μοιραίο βράδυ. Η Κύπρος, η Ελλάδα, καθώς και φιλέλληνες σε όλον τον κόσμο είχαν μάταια προσπαθήσει όλο το προηγούμενο διάστημα να σώσουν τον Βαγορή. Όμως εκείνος έπρεπε να θυσιαστεί, όπως και άλλοι πριν από αυτόν… Ευτυχώς, η ευχή του μελλοθάνατου έπιασε τόπο. Ήταν ο τελευταίος που απαγχονίσθηκε, γιατί είχε τολμήσει να ονειρευτεί και να αγωνιστεί…

Evagoras-Palikaridis

Ευαγόρας Παλληκαρίδης, ο ποιητής ήρωας

Οι νεότεροι ήρωες του αγώνα της ΕΟΚΑ: Δημητράκης Δημητριάδης και Πετράκης Γιάλλουρος

Ο «μικρός ήρως» του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της περιόδου 1955-1959 είναι αναμφισβήτητα ο μαθητής της Β΄ τάξης του Δημοτικού, Δημητράκης Δημητριάδης. Ένα παιδί που μεγάλωνε με πολλές στερήσεις, ένα παιδί που όμως κρατούσε στην καρδιά του όλη την Ελλάδα. Στις 14 Μαρτίου 1956 έλαβε μέρος στις μαθητικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας που πραγματοποιήθηκαν στη Λάρνακα, όπως και σε όλη την Κύπρο, με αφορμή την εξορία του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, του Μητροπολίτη Κυπριανού, του Παπασταύρου Παπαγαθαγγέλου και του Πολύκαρπου Ιωαννίδη. Περικυκλωμένος από Άγγλους στρατιώτες που εστάλησαν για να κασταστείλουν τις διαδηλώσεις, ο μικρός Δημήτρης δεν σταμάτησε να λιθοβολεί εναντίον τους, με αποτέλεσμα ένας στρατιώτης να τον πυροβολήσει εν ψυχρώ. Ο θάνατος ήταν ακαριαίος. Το περιστατικό έλαβε χώρα στην οδό Νικολάου Ρώσου, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε οδό «Δημητράκη Δημητριάδη». Ο θάνατός του συγκλόνισε όλο το νησί και ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης του αφιέρωσε ένα ποίημα, εξυμνώντας το θάρρος και τη γενναιότητά του.

file-page1

Ο μικρός Δημήτρης Δημητριάδης και το ποίημα που του αφιέρωσε ο ποιητής του αγώνα της ΕΟΚΑ Ευαγόρας Παλληκαρίδης (σχέδιο του μαθητή της Β΄ τάξης του 1ου Γυμνασίου Φιλιππιάδας Ηλία Κοντοδήμα)

Νωρίτερα, στις 7 Φεβρουαρίου του 1956, είχε χάσει τη ζωή του με ανάλογο τρόπο ο Πετράκης Γιάλλουρος, μαθητής του Ελληνικού Γυμνασίου της Αμμοχώστου. Μαθητές του Γυμνασίου και του Εμπορικού Λυκείου της πόλης οργάνωσαν εκείνη την ημέρα διαδήλωση, διαμαρτυρομένοι για το κλείσιμο του Γυμνασίου. Ο Γιάλλουρος, υπεύθυνος των μαθητικών ομάδων του σχολείου του στον αγώνα της ΕΟΚΑ, έστησε οδοφράγματα μαζί με τους συμμαθητές του και απαντούσε στα πραγματικά πυρά των Άγγλων στρατιωτών πετώντας τους πέτρες. Ένας από αυτούς τον πυροβόλησε στην καρδιά. Ο δεκαεπτάχρονος μαθητής προχώρησε δέκα βήματα, φωνάζοντας «ζήτω η ένωση», πριν πέσει νεκρός.

Petrakis-Giallouros

Ο Πετράκης Γιάλλουρος, αριστούχος μαθητής και σημαιοφόρος του Ελληνικού Γυμνασίου Αμμοχώστου

Συμβολική απονομή μεταλλίων ανδρείας στους ήρωες πεσόντες της ΕΟΚΑ

100_3486 (2)

Τα μετάλλια ανδρείας που απονέμουν συμβολικά στους ήρωες πεσόντες της ΕΟΚΑ οι μαθητές του προγράμματος

100_3488 (2)

Μετάλλια ανδρείας των Μιχαλάκη Καραολή, Ευαγόρα Παλληκαρίδη και Γρηγόρη Αυξεντίου

100_3489 (2)

Μετάλλια ανδρείας των Δημητράκη Δημητριάδη, Πετράκη Γιαλλούρου και Ανδρέα Δημητρίου

ΔΙΚΤΥΟΓΡΑΦΙΑ

http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSDIM-F114/520/3385,13657/

http://www.eoka.org.cy/?page_id=604

http://myweb.cytanet.com.cy/iaae5559/fight.htm

http://www.onalert.gr/stories/septembriana-sygklonistikes-fwtografies-foniko-pogrom/44623

http://www.istorikathemata.com/search/label/%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82%20%CE%93%CF%81%CE%AF%CE%B2%CE%B1%CF%82%20(%CE%94%CE%B9%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%AE%CF%82)

https://parisis.wordpress.com/2014/03/31/1%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%BF%CF%85-1955-%CE%B7-%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CF%81%CE%BE%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%B3%CF%8E%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BF%CE%BA%CE%B1/

http://istorikesmnimeseoka.blogspot.gr/2016/08/22081956.html

http://www.mixanitouxronou.gr/ennea-defterolepta-mechri-to-thanato-tosos-chronos-chriastike-gia-na-xepsichisi-stin-agchoni-o-iroikos-evagoras-pallikaridis-to-kiniko-ntokoumento-tou-anglou-dimiou/

Ευαγόρας Παλληκαρίδης. Ποιητής, ετών 19

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s